Wszelkie podróże mogą być mniej lub bardziej wyczekane, zaplanowane i przygotowane. Ale zdarzają się takie na całkowitym spontanie. Po wyjątkowo ciężkim tygodniu w pracy, na studiach lub w szkole. Po trudnym szkoleniu, egzaminach, maturze. Albo gdy w relacjach następuje burzliwy czas. Przychodzi moment, że chcemy uciec, złapać oddech, nabrać dystansu, odpocząć, włączyć reset. Nie potrzeba wówczas jechać ani daleko, ani na długo. Wystarczy weekend w jakimś urokliwym miejscu, które pozwoli nam popatrzeć na wszystko z nowej perspektywy. Jak w piosence zespołu Czerwony Tulipan:
Wrażliw(ość)
Dla jednych dar, dla drugich przekleństwo. Przez wielu jest kojarzona z kruchością i słabością. Zdania są podzielone, jakby można było człowieka dzielić na części. A człowiek wtedy jest człowiekiem kiedy jest w całości. Kiedy wszystkie puzzle są na swoim miejscu. Często spotykam się z przekonaniem, że wrażliwość jest cechą, która przeszkadza w dzisiejszym świecie, osłabia człowieka i naraża na śmieszność. Trzeba być twardym, bezwzględnym i silnym. To są cechy dzisiaj pożądane, modne, na miarę naszych czasów. Tymczasem nie ma człowieka bardziej twardego i silnego niż ten, który pozwala sobie w dzisiejszym świecie na bycie wrażliwym.
Myśli wku#wione
Myśli wkurwione. Pojawiają się znikąd, czy innego zadupia. Nieproszone, irytujące, wymagające atencji i natychmiastowej reakcji. Bywają jednak – przy odrobinie cierpliwości i wsłuchania się w nie – kreatywne, a nawet odkrywcze. Niezliczona ilość pytań, niepewności, chwili zawahań, wątpliwości, sprzecznych uczuć, wreszcie złości, wypieków na twarzy, irytacji i niecierpliwości przybiera kształt właśnie myśli wkurwionej. Jak zbuntowana nastolatka wprowadza w spokojne życie bałagan i chaos. Ostatnio pojawiła się w postaci uroczej dziewczynki marudzącej coś o tym, że świat wymaga, aby zawsze i wszędzie być pozytywnym, z najgorszych wydarzeń wynieść tylko samo dobro, uśmiechać się mimo łez, tańczyć w deszczu chociaż z zimna mamy drgawki i sine usta…
Wenecja – jaka jest?
Wenecja, którą odkryłam, jest urocza! Smakuje dobrą kawą, pizzą, spaghetti i aperolem. Pachnie przygodą. Adrenaliną – bo zwiedzać ją na wózku jest nie lada wyzwaniem. Wenecja zaprosiła mnie do zatracenia się w jej wąskich uliczkach, monumentalnych budowlach i ślepych zaułkach. Nie da się w niej nie zakochać! Żadne słowa nie wyrażą mojego zachwytu nad tym miejscem, a zdjęcia nigdy nie oddadzą jego uroku.
Wywiad z panią D.
Czasami błędnie oceniamy, że damy sobie radę ze wszystkim, że co nas nie zabije to nas wzmocni. Konsekwentnie blokujemy emocje, zaniedbujemy zdrowie fizyczne i psychiczne, spychamy siebie na dalszy plan, bo zawsze ktoś jest ważniejszy. Aż w końcu przychodzi moment, gdy pustym wzrokiem patrzymy w dal, stawiamy szklanki na stół i uświadamiamy sobie, że ta pani, która się zaczęła panoszyć w naszym życiu ma swoją nazwę, działanie i plany…
Wyrwana z kontekstu
Przychodzi czas w życiu człowieka, kiedy musi zmierzyć się z czymś tak strasznym, po czym czuje, że nigdy nie będzie taki sam. Tak jakby coś mrocznego opadło, kradnąc każdą drobinę szczęścia, którą kiedykolwiek czułeś i jedyne, do czego jesteś zdolny, to patrzeć i czuć, wiedząc, że bez względu na to, co w życiu zrobiłeś, nigdy nie będziesz w stanie tego odzyskać.
Jakoś(ć)
Ulotność chwil jest wpisana w naszą codzienność. Nie będzie powtórki, kolejnej szansy, kolejnego życia. Troska o to jest żywo we mnie obecna ostatnimi dniami. I wcale nie trzeba spojrzeć śmierci w twarz, by zdać sobie sprawę, że wspomniana JAKOŚĆ jest nie do przecenienia. Działa motywująco. Bo lepiej wspominać, co się zrobiło niż to, czego się nie zrobiło. Dlatego otwieram szeroko na oścież drzwi każdej minucie przyszłości. Nie zawsze siły ze mną współpracują i naprawdę znam gorycz niewykorzystanych możliwości. Tym mocniej Was namawiam: stawiajcie na JAKOŚĆ !
Ahoj przygodo!
Pragnieniem mojego serca już od dłuższego czasu była samodzielność, jakkolwiek dziwnie to brzmi w ustach osoby, którą koleżka SMA ogranicza co krok i uzależnia od drugiego człowieka. Nie byłabym sobą jednak, gdybym nie wierzyła w cuda, a idąc dalej, nie doświadczała ich niemal każdego dnia. Decyzję podjąć było stosunkowo łatwo, ale zmierzyć się z konsekwencjami, jakie ta decyzja niesie już omal karkołomnie.
Wspomnienia z Turcji – Alanya
„Nie podróżujemy, aby uciec przed życiem, ale po to, aby życie nam nie uciekło.”
Leciałam do Turcji z mieszanymi uczuciami, ponieważ nie było osoby, która by mnie nie przestrzegała przed tą wyprawą, ale jak wiadomo: im więcej ryzyka tym więcej adrenaliny, a to jest to, co wróbelki lubią najbardziej 😉
Już pierwszego dnia, spacerując po Alanyi, moją uwagę przykuła górująca nad miastem potężna linia fortyfikacji wraz z twierdzą malowniczo położoną na cyplu wychodzącym w wody morskie. Teoretycznie za daleko i za wysoko, żeby dostać się tam wózkiem, ale…
Motoryzacja jest Kobietą! Muzem Topacz
Muzeum Motoryzacji to nielada gratka nie tylko dla wielbicieli pojazdów z duszą, ale także dla tych, którzy w samochodach rozróżniają jedynie kolor 😛 Zatem pojechałam, zobaczyłam i … o samochodach opowiadać nie będę, lecz przedstawię garść faktów, które potwierdzają, że gdyby nie kobieta to może nadal śmigalibyśmy dorożkami 😛
Zrób sobie post…od myślenia
Zdarza Ci się w trakcie kąpieli przemyśleć całe swoje życie? Nie móc zasnąć, bo myśli rozbijają się o głowę jak piłeczki w pojemniku w trakcie losowania Lotto? Rozmyślasz, roztrząsasz, rozkminiasz wszystko, co Ci się przydarzy, a nawet to, co się nie przydarzy? Nie myśl za dużo, bo stworzysz problem, którego przed chwilą nie było…
O co chodzi z 1% podatku?
Chcesz pomóc mi walczyć z SMA i przelać swój 1% na moją rehabilitację?
SMA (rdzeniowy zanik mięśni) to złodziej, który przychodzi bez zapowiedzi i stopniowo kradnie siłę mięśni, ale ciągle próbuję z nim walczyć! Nie namawiam, ponieważ wiem, jak wiele osób potrzebuje pomocy, ale jeśli chcesz podarować mi swój 1% podatku to wypisując PIT zaznacz Cel szczegółowy: Wróbel, 3909 i wpisz KRS: 0000270809.
Przekazując 1% nie tracisz ani złotówki a ratujesz czyjeś życie!
Styczniowy chłód
Z czym kojarzy Ci się styczeń?
W moich myślach od razu pojawia się kubek herbaty z cytryną, ciepły koc, pod którym można się zaszyć na cały wieczór… a nawet na cały kolejny dzień 😉 Czuję się, wtedy bardziej podatna na chandrę, senność i błogie rozleniwienie. Moje myśli zmieniają się w szaro-burą mieszankę żalu, tęsknoty, dystansu i mizeroty. Nawet ćwierkanie jakieś takie mniej radosne…
Łódź You Like?
W tym mieście urzekło mnie kilka miejsc, po których bez większych problemów można się poruszać na wózku. Przedstawiam subiektywny zestaw wartych uwagi punktów, gdzie nie tylko zasmakujemy atmosfery Łodzi, lecz także złapiemy oddech i nacieszymy oczy.
Sylwia Błach – Wywiad
Nienawidzę, gdy ktoś tak na co dzień, nie wiedząc nic o mnie, widząc tylko wózek, zaczyna zachwycać się jaka jestem dzielna i wspaniała. Ja wiem, że powinno być mi miło, gdy ktoś mnie podziwia, ale chyba zbyt mocno stąpam po ziemi, by zupełnie bez kontekstu podziwiać kogoś innego za to, że żyje, robi zakupy czy wychodzi z domu. Wiesz czemu?
Bo osiągnęłam w swoim życiu naprawdę wiele. Mam 28 lat, pięć książek na koncie, międzynarodową kampanię bieliźnianą jako modelka, dobrze płatną pracę, dyplom inżyniera magistra, udział w reklamie telewizyjnej, osiem lat prowadzenia bloga… i wiele więcej rzeczy, dużych i małych. I uważam, że to co robię i jak walczę o swoje marzenia może budzić podziw.
Ale to, że wyszłam do spożywczaka po piwo?
Złodziej!!!
Dopadł mnie niespodziewanie! Nie mogłam się bronić ani uciekać! Złodziej!!! Tak – SMA to złodziej, który przychodzi bez zapowiedzi, a potem stopniowo kradnie mięśnie i siły. Ani jiu jitsu, ani krav maga, ani żadna inna sztuka walki nie ma takich technik samoobrony, które mogłabym wdrożyć, by walczyć z oprychem… to może się z nim zaprzyjaźnić?
SMAk sierpnia
Czym jest SMA? To jest nietypowa i nieprzewidywalna choroba, u każdego inaczej się rozwija. Dużo zależy od trybu życia, diety, doświadczeń, nerwów i rehabilitacji. Jedno zapalenie płuc może tak bardzo wpłynąć na postęp choroby, a nawet doprowadzić do śmierci. Wiele osób uważa, że najgorszą chorobą, jaka może się przytrafić jest rak i ta nazwa wywołuje traumę i przerażenie u każdego, tymczasem żyjąc z SMA tak samo mocno żyje się z tykającą bombą, bo jednego dnia dostaniesz gorączki i okazuje się, że już masz zapalenie płuc, a za tydzień cię nie ma. Przekleństwo czy błogosławieństwo? Choroba to nie tylko wyrok na całe życie, ale też powód do…
Żyj tak, by niczego nie żałować
Gdyby Bóg podarował mi odrobinę życia, ubrałbym się prosto, rzuciłbym się ku słońcu, odkrywając nie tylko me ciało, ale i moją duszę. Przekonywałbym ludzi, jak bardzo są w błędzie, myśląc, że nie warto się zakochać na starość. Nie wiedzą bowiem, że starzeją się właśnie dlatego, iż unikają miłości! Gdybym wiedział, że są to ostatnie minuty, kiedy cię widzę, powiedziałbym „kocham cię”, a nie zakładałbym głupio, że przecież o tym wiesz. Zawsze jest jakieś jutro i życie daje nam możliwość zrobienia dobrego uczynku. Ale jeśli się mylę, i dzisiaj jest wszystkim, co mi pozostaje, chciałbym ci powiedzieć, jak bardzo cię kocham i że nigdy cię nie zapomnę. Jutro nie jest zagwarantowane nikomu, ani młodemu, ani staremu.
KwarantAnna, czyli jedziemy na tym samym wózku
Kwarantanna to moment, gdy częściej zastanawiamy się nad ulotnością życia i przemijaniem. Tylko odpowiedz sobie szczerze… Boisz się wirusa czy przedwczesnej śmierci? A może dostrzegasz, że nie żyjesz tak jak chcesz, że wiele rzeczy robisz na półgwizdka? Co czujesz, gdy myślisz o śmierci? Strach? Zdziwienie? Lekki dyskomfort? A może robisz bilans zysków i strat, który nie wychodzi zadowalająco? Mnie się wydaje, że im bardziej człowiek boi się śmierci tym bardziej boi się życia i odkłada je na później. Nie bój się. Żyj.
Żeby się chciało tak jak się nie chce
Masz takie dni, kiedy Twoje wewnętrzne „Nie mam siły” walczy z Twoim wewnętrznym „Rób, nie pierdol” a Ty siedzisz i czekasz kto wygra? I co wtedy robisz? Uciekasz czy owijasz się miękkim kocem czekając aż samo przejdzie? Nie wiesz czy się śmiać czy płakać? Włączasz swoją ulubioną playlistę i pozwalasz życiu płynąć? Niech trwa, ale chwilowo bez Ciebie. Dajesz sobie czas na odczuwanie, regenerację i pobycie w samotności?
Ja tak mam ostatnio. Myślałam, że luty jest najgorszym miesiącem do przetrwania, a tu się okazuje, że marzec podkłada nogę…
Waga słów
Słowem można zabić i uzdrowić. Wbić w ziemię i uskrzydlić. Czy wiesz, jaką moc mają słowa? Etykietki, oskarżanie, wymówki tworzą rany, które trudno się goją. Są nieodwracalne, ponieważ w duszy każdego człowieka mieszka dziecko, które boi się odrzucenia. Nie doceniamy swoich umiejętności zadawania temu dziecku bólu. Wykorzystajmy moc swoich słów po to, by wspierać, chwalić, mówić rzeczy dobre.
To takie niesamowite, że jedno zdanie może odmienić czyjeś życie. Naprawdę. Nie zdajemy sobie często sprawy z tego, jak wielką moc mają nasze słowa.
Dlaczego więc tak często tracimy okazję, by powiedzieć ludziom coś miłego?
Co powstrzymuje nas przed tym, by powiedzieć komplement, pochwalić kogoś, dodać otuchy lub po prostu docenić za codzienność?
Czy nie jest tak, że łatwej jest kogoś obgadać, powiedzieć co nam się nie podoba, zauważyć to, że coś nie wychodzi?
Czy można Ci zaufać?
Zaufanie to podstawa – słyszę od jednych. Nie bądź naiwna, nie ufaj wszystkim – podpowiadają drudzy. Zdarza się, że pod wpływem życiowych turbulencji zaczynamy analizować stare i nowe relacje, kalkulujemy w głowie ryzyko, jakie ze sobą niosą wszystkie te znajomości. Nie można jednak ciągle się bać i wszędzie węszyć podstęp.
Wyjść z pancerza
„Jeśli ograniczymy swoją wolność, by uzyskać bezpieczeństwo – stracimy obie te rzeczy.” – Benjamin Franklin.
Wiele osób żyje w takim pancerzu i nie chodzi tu już tylko, o bezpieczny dom, ale o bezpieczną pracę, mimo, że się jej nie lubi, ale trwa w niej dalej. Różne relacje, które są toksyczne, a mimo wszystko nie kończy się ich, bo „lepsza taka, jak żadna”. Czy łapanie się jak tonący brzytwy obojętniej jakiej osoby, byle kogoś mieć w swoim życiu, a tak naprawdę nie ma się z tym kimś nic wspólnego. Wszystkie półśrodki, substytuty, wszystkie chwile braku odwagi na zmianę, to właśnie te „pancerze” każdego z nas. Pytanie, czy chcemy z nich wyjść?
Naćpaj się wreszcie!
A nałogi?
Daj spokój, jakie nałogi! Ja i nałogi?
Podobno każdy jakiś ma. Jeden pije, drugi pali fajki, inny jara jointy! A okazuje się, że granica jest cienka. Zaczynasz, bo chcesz spróbować czegoś nowego. Zakładasz w głowie, że to tylko ten jeden raz, żeby się przełamać i posmakować tego, co nieznane. Podoba Ci się to … wciąga coraz bardziej… i nawet nie wiesz kiedy się uzależniasz…
Nastawienie ma znaczenie
Nie! Nie żyję na rajskiej wyspie, nie znając co to problem, kłótnia, czy łzy…
Nie rzygam tęczą i nie sram brokatem.
Nad głową nie fruwają mi różowe słoniki.
Czasem jestem pogubiona w tych uliczkach pokrętnej rzeczywistości. Mam dość słuchania, że jestem twarda jak skała – bo skały też się rozsypują i kruszą. Szukam momentami kogoś, kto pozwoli mi się rozpaść na kawałki i złoży w całość, kto zrozumie, że muszę być silna właśnie dlatego, że jestem słaba.
Stanowczo jednak mówię NIE na narzekanie będące odruchem, którym powierzchownie kwitujemy każdy element rzeczywistości. Jeśli bowiem nie zmienimy podejścia to czarne chmury będą kłębiły się ze zdwojoną mocą. Nastawienie ma znaczenie!
Co by było, gdyby…
Czasem życie serwuje nam nie to danie, które zamawialiśmy i mamy wtedy dwa wyjścia: złościć się i składać roszczenia, tracąc czas i energię albo przyprawić odpowiednio to, co dostaliśmy i cieszyć się oryginalnym smakiem. Nie zawsze jest słodko. Ale możliwe, że gdybym nie posmakowała przeciwności, to nie doceniłabym pomyślności. To trochę tak, jak z porami roku: gdyby nie było zimy, wiosna nie byłaby tak przyjemna.
Choroba to nie tylko wyrok na całe życie, ale też powód do mobilizacji, by mimo wszystkich trudności nauczyć się z nią żyć. Czasem jest przekleństwem, a czasem błogosławieństwem. Jest wyzwaniem, z którym muszę się zmierzyć. Nie ma sensu roztkliwiać się nad tym, czego nie mam. Ważne, aby dostrzec to, co mam i wykorzystać w 100%!
Nie narzekaj!
Narzekanie to sport narodowy Polaków. Odnoszę wrażenie, że do dobrego tonu należy załamywanie rąk nad losem świata, nad życiem i trudnościami, jakie niesie codzienność. Między narzekającymi tworzą się wręcz więzy solidarności, które niczym plamy oleju rozlewają się na życie społeczne. Osoby takie czują się „gorzej niż zazwyczaj” i nic ich nie zadowala. Obrażone są na świat i ludzi, zgorzkniałe, wylewają swoją złość na innych. W efekcie ściągają na siebie nieszczęścia, których chcieliby uniknąć. Narzekają, aby poczuć się lepiej, znaleźć ulgę i zrzucić z siebie przygniatający ciężar. Ja mówię STOP!
Lepszy wróbel w garści?
Często łapiesz się na tym, że wolisz zrobić krok w tył niż zaryzykować?Powiedzmy sobie szczerze…nasza pewność siebie jest na tyle ograniczona, że bardzo często uznajemy, iż „lepsze jest wrogiem dobrego”. W końcu lepszy wróbel w garści… „Kiedy człowiek boi się coś zrobić, wtedy wie, że żyje. Ale kiedy człowiek nie robi czegoś, tylko dlatego, że się boi, to wtedy jest martwy.” A my wolimy trzymać tego przysłowiowego wróbla w garści, bo boimy się utraty tego, co posiadamy, co znamy. Chociaż może nie do końca nas to zadowala to nie chcemy otworzyć dłoni, by przyjąć coś nowego, może lepszego, może wymarzonego, bo to będzie nowe, nieznane i niewyobrażalne.
Gdy życie traci smak…
Też masz czasem taki dzień, że nie chce Ci się wychodzić spod kołdry, ba nawet ruszyć palcem u stopy się nie chce, a co dopiero zakładać zbroje i ruszać w świat? Niby wstajesz rano i wchodzisz w trybiki dnia jak zwykle, a jednak wiesz, że nie nakręci Cię żadna kawa ani piosenka… Masz wrażenie, że wytrwać do wieczora będzie mistrzostwem świata… Zdarza Ci się taki spadek formy, kiedy czujesz, że nie podołasz i jedyne co wyjdzie Ci dobrze to owinięcie się w kocyk jak naleśnik? Ewentualnie popłakanie sobie w kącie?
Phubbing. Straszna epidemia
Czy wiesz, że przeciętny człowiek spędza 4 lata swojego życia patrząc w swój telefon komórkowy? Jak te dotykowe ekrany mogą sprawić, że tracimy kontakt… To ironiczne, prawda? Internet przejął stery nad naszym życiem. Konsekwencje są olbrzymie, bo nie da się być na bieżąco z Facebookiem, Instagramem, Twitterem, nowinkami blogowymi a jednocześnie pracować i poświęcić czas bliskim osobom. Technologia uczyniła nas egoistycznymi i odseparowanymi bardziej niż kiedykolwiek! Wydaje się, że nas zbliża do drugiego człowieka, a tak naprawdę oddalamy się od tych, którzy są blisko. Zbyt wiele „selfie” za mało „nas”… Rozszalała się w naszym życiu straszna epidemia!
Łukasz Kaznowski – Wywiad
Dla mnie seks nie jest żadnym tematem tabu. Jest to bardzo istotna część mojego życia i nie widzę w tym nic złego, dlatego chętnie mówię o tym otwarcie. Otaczam się tylko i wyłącznie otwartymi ludźmi, którzy nie oceniają człowieka po tym co robią, a skupiają się na tym jacy są wewnątrz. Każdy jest wolnym człowiekiem i ma prawo żyć tak jak mu się podoba. Jeśli ktoś tego nie akceptuję to świadczy o jego ignorancji.
Dwie połówki? Co z tą miłością?
Ludzie, często mówiąc o bliskości, identyfikują się tylko z tą częścią drugiego człowieka, która im się podoba, którą akceptują. Natomiast realna bliskość polega na byciu z kimś, kto nie jest idealny, ale mimo tego przeważa rodzaj sympatii i czegoś dobrego, co się między ludźmi wydarza. To jest dojrzała bliskość. (…) Tak, bliskość jest też rodzajem zaufania, kiedy mogę się odsłonić przed drugim człowiekiem i nie bać się zranienia. Wtedy można mówić o prawdziwym związku czy relacji, bo człowieka nie da się podzielić na pół i wybrać tylko tej jego części, która jest fajna, i z którą jest nam przyjemnie.
A jak Akceptacja
„Twój czas jest ograniczony, a więc nie marnuj go na życie cudzym życiem. Nie daj się złapać w pułapkę przeżywania życia, będąc sterowanym przez innych. Nie pozwól, by zgiełk opinii innych zagłuszył twój wewnętrzny głos. I co najważniejsze, miej odwagę podążać za swoim sercem i intuicją. One jakimś cudem już wiedzą, kim tak naprawdę chcesz zostać. Wszystko inne ma wartość drugorzędną!” – Steve Jobs
Ewelina Bruk – Wywiad
To ja kreuje swoje życie, nie choroba. Po pierwsze trzeba nauczyć się nie stawiać naszych ograniczeń na pierwszym miejscu. To będzie nas blokować we wszystkim. Choroba jest, tego nie zmienimy, ale trzeba nauczyć się z nią żyć. Żyć tak by była po prostu niepasującym dodatkiem. Po drugie mieć przy sobie osoby, które będą nas wspierać. Bez wsparcia sami nie damy rady. Po trzecie uśmiechać się i mieć odwagę walczyć na przekór wszystkiemu
Nie rób postanowień noworocznych
Może jest w niektórych z nas takie uczucie ciężaru, obowiązku, a może nawet zniechęcenia. Wiele wymagań wobec Nowego Roku i pytanie, co robić, aby się nie załamać, nie zawieść, nie rozczarować u jego końca, kiedy minie kolejne 12 miesięcy? Czujemy zaległości, boimy się kontroli, boimy się rozliczenia. Mówimy: Teraz będzie Nowy Rok, teraz już się za to wezmę, z tym, że dopiero w połowie roku, bo na razie mam jeszcze tyle spraw do załatwienia. To dobry czas, by z wdzięcznością spojrzeć wstecz i z nadzieją w przyszłość. Pomyśleć o wszystkim, co się zdarzyło w tym roku, co być może zdarzy się w przyszłym.
Karuzela emocji, czyli Havasi w Krakowie
Szczerze? W ogóle nie chciało mi się jechać. W końcu jak być na koncercie to lepiej kogoś, kogo się zna i może lubi trochę 😉 Co prawda, wysłuchałam kilku utworów na youtube jak tylko dowiedziałam się, że „bilety już są kupione”, ale – delikatnie mówiąc – nie porwały mnie 😛 Havasi?! Kto to taki?
Monika Kik – Wywiad
Niełatwo patrzy się czasem na ogrom poświęcenia rodziny, bliskich osób wobec życia z kimś z SMA, na tą bezradność… Miałam depresję, za nic nie chciałam wychodzić z domu, ze swojego pokoju, wstydziłam się swojego załamania i ataków paniki, z nikim się nie spotykałam, nikomu o tym nie mówiłam, popadałam w coraz większą otchłań, sytuacja zaszła tak daleko, że otworzenie okna w pokoju doprowadzało mnie do napadu rozpaczy, bo ciągle czułam się zagrożona. Wtedy zdecydowałam, że lepiej przerwać tą męczarnię, na szczęście mój anioł stróż jest cwańszy, jak ja …
Nie zawsze tak będzie
Każdy z nas ma takie momenty, że dochodzi do ściany i ma wszystkiego dosyć. Czujesz się wtedy, jakby walec przejechał po Tobie i wrócił na wstecznym. Nie widzisz szans na zmianę, na lepsze jutro i zapominasz, że bez względu na to, jak źle jest w danym momencie… to tylko moment. Tylko mi nie mów, że nie masz takich chwil…
Boisz się śmierci?
Czas listopadowej zadumy to moment, gdy częściej zastanawiamy się nad ulotnością życia i przemijaniem. Co czujesz, gdy myślisz o śmierci? Strach? Zdziwienie? Lekki dyskomfort? Boisz się śmierci? A może boisz się życia? Mi się wydaje, że im bardziej człowiek boi się śmierci tym bardziej boi się życia i odkłada je na później.
Łukasz Kufta – Wywiad
„Jestem facetem ze Śląska, który nie boi się rzeczywistości. Nie jestem podatny na środowisko. To JA je tworzę. Jestem młodym przedsiębiorcą, człowiekiem z IT, skoczkiem spadochronowym i osobą niepełnosprawną, której osiągnięcia są połączeniem marzeń i determinacji. Przypadek dla mnie nie istnieje, a szczęście, które znam, to te, które jest efektem mojej ciężkiej pracy.”
Po jaką cholerę?
Życie jest niesamowicie ciekawe i zaskakujące… Potrafi sprawić, że po jakimś czasie największe cierpienia zamieniają się w źródła naszej największej siły. W momencie trudności nigdy nie myślimy o tym, że porażka może być lekcją, a z perspektywy czasu wnioski nasuwają się same… W sumie to dopiero całkiem niedawno zrozumiałam, że żyć pełnią życia to znaczy tworzyć własne zasady – łamać je, gdy trzeba i bez wahania przekraczać granice. Niepewność jest wrogiem szczęścia i bezwzględnym złodziejem życia!
Jesienne porządki
Jesień to czas porządków. W ogrodzie, w domu, w życiu. Nie wiem czy jesteś miłośnikiem sprzątania, ale podzielę się z Tobą tekstem, który dla mnie jest dużą inspiracją i motywacją, że do porządków trzeba podejść z głową, a może przede wszystkim od niej zacząć… 😉 Nie wszystkie brudy da się posprzątać od razu, do niektórych potrzeba czasu, siły, a czasem kopniaka. Nie poddawaj się jednak zbyt szybko, spróbuj „przerobić” efektywnie chociaż jeden punkt z poniższych a zobaczysz jaką poczujesz ulgę, satysfakcję, lekkość…
The sky is not the limit
Jedną z moich ulubionych bajek jest „Odlot”. Nie dlatego, że przedstawia super humor, świetne dialogi, wspaniałą grafikę i śmieszną akcję. W animacji tej nie ma „super hero” jako postaci tytułowej. Główny bohater to nie robot czy zwierzę zaopatrzone w nieziemskie umiejętności. Tutaj pierwsze skrzypce gra 78-letni staruszek, który dopiero po śmierci żony dostaje olśnienia, że oboje marzyli o podróży do Ameryki Południowej, ale zawsze było coś ważniejszego niż realizacja marzenia… Pytanie brzmi: jak żyć, by nie żałować straconych szans? Czy warto czekać na odległe KIEDYŚ by spełniać swoje marzenia?
Marzenia się nie spełniają!
Każdy z nas o czymś śni, marzy, czegoś bardzo pragnie i czasem ukrywa ten swój cel na dnie serca, bo wydaje się tak wielki, że aż niemożliwy do osiągnięcia. Czasami boimy się, że ktoś nas wyśmieje albo, że spróbujemy i zakończy się to olbrzymim niepowodzeniem… Najczęściej nie walczymy o to czego pragniemy, ponieważ boimy się porażki. Boimy się tego co pomyślą inni i jak będziemy wyglądać w ich oczach. Ale czy naprawdę jesteś jedną z tych osób, która chce sobie spieprzyć życie tylko dlatego, że boi się zdania innych osób?
Przysłowie mówi, że marzenia się spełniają. Czyżby?
Spokojnie jak na wojnie, czyli remont w krzywym zwierciadle i ucieczka do Łodzi
Znacie to? Hasło „remont”. Najpierw jesteście podjarani jak kiełbaska na grillu. Oczami wyobraźni, widzicie, że przebiliście katalogowe foty wystrojów a programy w stylu „ja tu urządzę” i inne „domowe rewolucje” to mogą się tylko uczyć od takich miszczów 😛
Nieidealna!
Gdyby jeszcze całkiem niedawno ktoś powiedział mi, że to zrobię to puknęłabym się milion razy w czoło, mrugnęła okiem i wyciągnęła jęzor na znak ironii i protestu.
Najcenniejszy dar
Nie jakiś gadżet. Kolejny anioł do kolekcji też nie. Wspólne zdjęcie to tylko wspomnienie. Ulubione czekoladki również nie wchodzą w grę. Nie kwiaty, których zapach uwielbiasz.To ma być coś wyjątkowego!
Co ja Ci mogę dać?
Wyzwanie!
Nie jesteś egoistą szukając sposobu, by poczuć szczęście! Masz tylko jedno życie, więc dlaczego masz się wzbraniać przed tym, by wyjść przed szereg, złamać schematy, pominąć konwenanse i żyć po swojemu? Przecież nie chodzi Ci tylko o pustą egzystencję, o PRZEŻYCIE, ale o ŻYCIE! O poczucie spełnienia, bezpieczeństwa, miłości, spokoju, pragnienia, o wszystkie te emocje, które powodują, że czujesz energię do działania a Twoje skrzydła wzbijają się wysoko w przestworza. Nie czekaj, aż wszystko dobrze się ułoży. Życie nigdy nie będzie doskonałe. Zawsze będą istniały przeszkody i niesprzyjające warunki. A więc co? Zacznij teraz.
Ten pierwszy raz
Właściwie to miała być impreza. Z pompą. Bo okrągłe urodziny wypada tak obchodzić. Lokal był zarezerwowany, menu wybrane i lista gości gotowa. Byłam już zaproszona. Miało być wyjątkowo, ale… to nie było to, czego Ona chciała. Nie zależało jej na białych serwetkach, wykwintnych daniach i klasycznej muzyce w tle. W jej sercu grała od dawna hiszpańska muzyka, ognisty temperament i…chęć zrobienia czegoś, czego nigdy nie zrobiła. Strasznie się bała, ale wiedziała, że to jest najlepszy moment na ten pierwszy raz. Teraz albo nigdy.