Chciałabym zaprosić Cię do mojej codzienności – potraktuj to jak wyzwanie, na które ja od dziś, odpowiadam pełnymi zdaniami. Podejmiesz je razem ze mną?
To co mi zostało z dziecka to właśnie radość życia chwilą. Carpe diem – można by powtórzyć za klasykiem. Nikt bowiem nie obiecał mi, że jutro nadejdzie.
Ludzie mają skłonność do pogłębiania percepcji negatywnych stron życia i niedoceniania tego, co dobre. Nie trzeba usłyszeć strasznej diagnozy, by zacząć żyć każdą chwilą i cieszyć się z małych rzeczy!
Jestem niepoprawną optymistką. Nie mam żadnych wybitnych zdolności, ale wybitnie sobie z tym radzę 
. Sama nie wiem czy jestem bardziej naiwnie uparta czy wciąż uparcie naiwna. Staram się widzieć możliwości w ograniczeniach a nie ograniczenia w możliwościach. Przekonałam się, że nic w życiu nie dzieje się przypadkiem i z każdego gówna można zrobić nawóz
Jestem typem emocjonalnym, wzruszają mnie małe gesty bezinteresownej dobroci. Uważam, że życie jest za krótkie, by z drobnych problemów robić wielkie dramaty i zdecydowanie za długie, żeby nie dostrzegać małych radości.
Każdy z nas ma takie momenty, że dochodzi do ściany i ma wszystkiego dosyć. Czujesz się wtedy, jakby walec przejechał po Tobie i wrócił na wstecznym. Nie widzisz szans na zmianę, na lepsze jutro i zapominasz, że bez względu na to, jak źle jest w danym momencie… to tylko moment. Tylko mi nie mów, że nie masz takich chwil…
Czas listopadowej zadumy to moment, gdy częściej zastanawiamy się nad ulotnością życia i przemijaniem. Co czujesz, gdy myślisz o śmierci? Strach? Zdziwienie? Lekki dyskomfort? Boisz się śmierci? A może boisz się życia? Mi się wydaje, że im bardziej człowiek boi się śmierci tym bardziej boi się życia i odkłada je na później.
Jeżeli podoba Ci się to co robię możesz dołączyć do mnie również na Instagramie @Zasmakujzycie – lub dodając zdjęcie z hasztagiem #zasmakujzycie