Chciałabym zaprosić Cię do mojej codzienności – potraktuj to jak wyzwanie, na które ja od dziś, odpowiadam pełnymi zdaniami. Podejmiesz je razem ze mną?
To co mi zostało z dziecka to właśnie radość życia chwilą. Carpe diem – można by powtórzyć za klasykiem. Nikt bowiem nie obiecał mi, że jutro nadejdzie.
Ludzie mają skłonność do pogłębiania percepcji negatywnych stron życia i niedoceniania tego, co dobre. Nie trzeba usłyszeć strasznej diagnozy, by zacząć żyć każdą chwilą i cieszyć się z małych rzeczy!
Jestem niepoprawną optymistką. Nie mam żadnych wybitnych zdolności, ale wybitnie sobie z tym radzę 
. Sama nie wiem czy jestem bardziej naiwnie uparta czy wciąż uparcie naiwna. Staram się widzieć możliwości w ograniczeniach a nie ograniczenia w możliwościach. Przekonałam się, że nic w życiu nie dzieje się przypadkiem i z każdego gówna można zrobić nawóz
Jestem typem emocjonalnym, wzruszają mnie małe gesty bezinteresownej dobroci. Uważam, że życie jest za krótkie, by z drobnych problemów robić wielkie dramaty i zdecydowanie za długie, żeby nie dostrzegać małych radości.
Jak myślisz, ile lat będziesz żyć? Ile zostało Ci czasu? 50? 20? Mniej? Więcej? Prawda jest taka, zagwarantowany masz tylko jeden dzień – ten, w którym żyjesz. Masz tylko dziś!
Ta myśl wracała do mnie jak bumerang. Toczyłam z nią nierównomierną walkę, bo z jednej strony chciałam uciec od emocjonalnego ekshibicjonizmu, który wiąże się z prowadzeniem bloga, a z drugiej strony wiedziałam, że jeśli coś nie daje mi spokoju, angażuje myśli, nie pozwala w nocy spać, jeśli coś tak „ciśnie” w sercu, że powoduje szybsze jego bicie to znaczy tylko jedno, mianowicie to znaczy, że cokolwiek by się stało trzeba się temu poddać i to zrobić.
Jeżeli podoba Ci się to co robię możesz dołączyć do mnie również na Instagramie @Zasmakujzycie – lub dodając zdjęcie z hasztagiem #zasmakujzycie