. Sama nie wiem czy jestem bardziej naiwnie uparta czy wciąż uparcie naiwna. Staram się widzieć możliwości w ograniczeniach a nie ograniczenia w możliwościach. Przekonałam się, że nic w życiu nie dzieje się przypadkiem i z każdego gówna można zrobić nawóz 
Wdzięczność to bardzo osobista relacja. Gdyby się nad tym zastanowić to być może właśnie ona nadaje życiu wartość. Umieć dziękować za to, co niby oczywiste, a jednak nie każdy to ma, za wzruszenia małe i duże, za przygody zaplanowane i te nieoczekiwane. Umieć dziękować temu, kto jest dla Ciebie ważny. Za wspólną kawę, za rozmowę, za to, że jest. A czy czułeś dzisiaj wdzięczność? Ale taką prawdziwą, intensywną, rozlewającą się po sercu.
Chciałabym zaprosić Cię do mojej codzienności – potraktuj to jak wyzwanie, na które ja od dziś, odpowiadam pełnymi zdaniami. Podejmiesz je razem ze mną?
